DZIENNIK REFLEKSJI

  Witam w kolejnym poście! Tym razem chciałabym opisać doświadczenie ze spaceru, podczas którego wykorzystałam wytłoczki po jajkach w nieco nietypowy sposób. Każda przegródka stała się miejscem na małe „znaleziska” z natury, a sam spacer zamienił się w uważne obserwowanie otoczenia. Na początku traktowałam to jako zwykłą aktywność, jednak szybko zauważyłam, że taka forma spaceru zupełnie zmienia sposób patrzenia na świat. Zamiast przechodzić obok rzeczy obojętnie, zaczęłam zwracać uwagę na kolory, faktury i drobne elementy przyrody, które wcześniej łatwo umykały mojej uwadze. Do wytłoczki trafiały różne elementy: mała koniczynka , fragment chropowatej kory drzewa , delikatne kwiaty w żółtych , różowych , białych , fioletowych , niebieskich i czerwonych odcieniach , a także drobne liście. Każdy z tych elementów miał swój własny charakter – inne kolory, inne struktury i inne wrażenie wizualne. Zauważyłam, że przypisywanie kolorów do konkretnych „okienek” w wytłoczce pomagało mi j...

  Witam w kolejnym poście!!! W jednym z pierwszych postów wspominałam o teatrze Kamishibai. Na początku był to dla mnie temat dość nowy i nie byłam pewna, czego dokładnie się spodziewać. Kojarzył mi się raczej z prostą formą dla dzieci, bez większego znaczenia. Teraz, po kolejnych zajęciach i własnych doświadczeniach, mogę powiedzieć, że bardzo zmieniłam swoje zdanie. Kamishibai to prosta forma opowiadania historii przy pomocy ilustracji, ale właśnie w tej prostocie tkwi jego siła. Podczas opowiadania każda zmiana karty przyciąga uwagę i budzi ciekawość. Dzięki temu łatwiej skupić się na historii i lepiej ją zrozumieć. Zauważyłam, że taka forma bardziej angażuje niż zwykłe czytanie tekstu, bo działa jednocześnie na wyobraźnię i emocje. Duże znaczenie ma też kontakt z odbiorcami. Osoba opowiadająca historię ma wpływ na to, jak jest ona odbierana – poprzez sposób mówienia, ton głosu czy tempo. To sprawia, że słuchacze są bardziej zaangażowani i chętniej uczestniczą w zajęciach. Pojaw...

Witam w moim kolejnym 5 wpisie !  Ostatnie zajęcia uświadomiły mi, że spacer w edukacji wczesnoszkolnej nie jest jedynie przerwą od nauki w ławce, ale najbardziej autentyczną formą poznawania świata. Podczas wyjścia w teren  najważniejsza jest uważność . Zamiast pokazywać zdjęcie w podręczniku, podczas spaceru możemy dotknąć pączków i poszukać maleńkich kwiatów . To uczy dzieci, że przyroda ukrywa swoje największe skarby przed tymi, którzy się spieszą. Z kolei  wierzba  staje się idealnym punktem obserwacyjnym dla pierwszych zapylaczy, takich jak  pszczolinki . Obserwacja owada na żywo buduje więź emocjonalną z naturą, której nie zastąpi żaden film. Ważnym elementem mojej refleksji jest również podejście do pytań, na które nie znam odpowiedzi. Podczas spaceru często zdarza się, że dziecko znajdzie nieznanego owada .  Ostatnim aspektem, który wzbudził moją refleksję, jest rola dokumentacji. Spacer nie kończy się z chwilą powrotu do szkoły. Zdjęcia i fil...